Yoruldum Gönül

Fikret Ünal

Erguvan Yayınevi

Bakış Oldu Yoruldum gönül yoruldum, Düz yollarım yokuş oldu. Ney idim ne hal geldim, Yaz baharım kış oldu. İhtiyarlık çöktü sere, Ne söylesem etmez para. Çoluk çocuk saymaz oldu, Kanar içimdeki yara. Yazık ömrüm talan olmuş, Beni benden çalan olmuş. Eski günler yalan olmuş, Gelip geçti bir düş oldu. Gönlüm ağlar gözüm nemli, Başım dertli içim gamlı, Alem sürer sefası, Bir ben miyim kara günlü. Bir gün derler Fikret öldü, Kim ağladı kim güldü. Ya geriye nesi kaldı, Ardından bir bakış oldu. Aşık ölür aşkı ölmez, Aşk bağının gülü solmaz. Her an açar bahar oldu, Lakin bunu her can bilmez.